ölü kelebekler..

“Biz ayrı dünyaların insanlarıyız” derdi ya her Türk filminde esas kız esas oğlana. Acılar çekilir, biçok şey yaşanır ama sonunda aralarındaki o büyük aşk sayesinde aynı dünyada buluşur sonsuza dek mutlu olurlardı filmin sonunda. Hep bunları izleyerek büyüdük. Hep bu yalanlara kanarak. Aşk varsa birlikte olmamak mutlu olmamak için hiç bir sebep geçerli sayılmazdı. Her zorluğu aşardık sevgi sayesinde. Ama filmlerdeki gibi olmuyo işte. Hele aşk yoksa yada varsada işe yaramıyorsa zerre kadar..insan yolunu şaşırıyor, bi çıkmazda yok olup gidiyor. Ayrı dünyaların insanı olmak diye bi gerçek var ve bu insanın canını acıtıyor. Belki diyosun belki.. bi ortak yol bulunur. Ama olmayınca olmuyor. Herşeyini sersende önüne dönüp bakmayınca görmüyo bi tekini bile. Anlamıyor. Keşke herşey filmlerdeki gibi olsa, mutlu sonla bitse. Yada kötü kalpli zalim biri gelip alsa canını.herkes kurtulsa rahat etse.  Ama oda olmuyo. Sonunu bilmediğin bi filmde oynamak gibi bazen.. filmin acı çeken karakteri olmak düşmüş payımıza yapıcak bişey yok. Ama insan merak ediyo işte mutlu bi hikayede kısacıkta olsa bi rolüm olsa nasıl olurdu diye. Sevilseydim, kıymetim bilinseydi, yüzüm hep gülseydi nolurdu sanki diye. Aşktan böyle midemde kelebekler uçuşsaydı falan.. benimse midemde ölü kelebeklerin cenaze törenleri var her daim..rahmetliyi nasıl bilirdiniz?.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s