yollar..

İnsanın yaşadığı hayatı hergün sorgulayıp yanlış yolda olduğunu bilip yinede geriye dönememesi öyle zorki. Biliyosun hep mutsuz olucaksın. Hemde bugün olduğundan daha fazla. Ama yinede elinden bişey gelmiyosa çaresizce katlanmak zorunda kalıyo insan. Bi yola giriyorsun sonu yok, o yoldan çıkışın yok, geriye dönüşün yok. Amaçsızca gidiyosun karanlığa, bilinmeze doğru. Kimbilir belki bigün bi duvara toslar öyle durulur. Yada yolun sonu uçurumdur. Atlar kurtulurum. Ama şimdi sadece yollar var. Yada yol bile yok gidilicek öylece kalakalmışım boşlukta. Bi yol olsa keşke, bi yolu olsa…

Sevgisizler günü..

Sevgilisi olmayanlar şimdi yalnızım mutsuzum sanıyoya aslında nekadar şanslı olduklarının farkında bile değiller. Asıl mutsuzluk hayatında biri varken yapayalnız hissetmek. En mutlu olman gereken anları, kursağında kalmış heveslere için için yanarken bulunca kendini insan yaşadığı hayata lanet ediyo. Kalbin kırılıp paramparça olduktan sonra kamyonla güller dökse önüne zerre kadar anlamı varmıki. Ama işte insan akıllanmıyo. Belki değişir bişeyler sanıyo. Belki hayatım yoluna girer bende bi parça mutlu olurum sanıyor. Ama olmayınca olmuyo işte. İşin en acı kısmıda bunları kimseye anlatamamak. Mutluymuş rolü oynamak. En oscarlığından hemde. Ama yoruldum,hemde çok yoruldum. Artık gücüm yok bişeyleri kaldırmaya. Mutlu olmayı haketmiyo olabilirim. Hadi buna eyvallahta, bukadar yıpratılmayıda hakettiğimi düşünmüyorum. Ama ben ne düşünürsem düşüneyim bu bişeyleri değiştirmiyo. Herneyse öyle yani. Ne anlattım, ne anlatmaya çalıştım bende bilmiyorum. Ama hayat bazen çok zor. Gözün kapalı uçuruma yürüyorsan hele dahada zor.. 

Kül kedisi 👸🏼👠

Gezmelerde tozmalarda cici kız olup eve gelince tekrardan köylü kızına dönüşmek  tam bi kül kedisi hikayesi bence. Aynada  gördüğüm iki insanın aynı kişi olduğuna inanasım gelmiyo 🙂 Süslenmek püslenmek iyi hoşta doğallık gibisi varmı yaa. İnsan özüne dönüyo resmen. Eşofmanları giy, paçaları sok çorabın içine ooh mis 😀 sıcacık evde bide kahveni alıp köşene çekildinmi değme keyfine. Kısacası bu yazının ana fikri: Hanım hanımcık kız olmak zor iş vesselam..

Bakınız evrim geçirmiş kız örneği;

Yüzüklerin efendisi 💍

Nişanlanmak o çok sevdiğin, bayıla bayıla taktığın yüzükleri artık takamayıp hergün aynı yüzükle dolaşmak demekmiş. Gece gece yüzüklerim bana öyle içli baktılarki “bizi sattın hemen” diye inanılmaz bi hüzün bastı dört bi yanımı. Pöfff..

Burnuma çok kötü kokular geliyor…

İşte bu cümleyi hiç bizaman rahatça kuramayan ben bugün yeni bi ilaç keşfetmiş olmaktan dolayı çok mutluyum. Nefes almak, koku almak herzaman için sıkıntıdır benim için. Ve birde üstüne kronikleşmiş burun akıntısı ve öksürük var malesef. Yıllardır bu böyle benimle bütünleşmiş halde. Bugün Nasorinse adında bi ilaç aldım. Evde yapılan tuzlu suyun biraz daha kimyasal bileşenlerden oluşmuş gelişmiş tıbbi hali diyebilirim. Ama ilk denemede çok iyi geldi gibi oldu sanki. Bi anda burnum varmış nefes almaya yarıyomuş falan gibi bi his oluştu. 👃umarım gerçekten fayda sağlar zamanla. Ama yinede bi hevessizinle  paylaşmak istedim. Benim gibi artık her duyduğunu gördüğünü deneyenlerdenseniz bi düşünün derim. 

“Aşkın alevse, Hasretin bir gol!”

Kitabın çıktığı ilk günden beri almak için heves ediyordum ve sonunda benimde bi Ihlamur günlüklerim oldu. Kargom bikaç saat önce geldi ve bi çırpıda okuyup bitirdim bile. Birçoğu zaten internet sitelerinden bulup okuduğum ve artık ezber yaptığım sözlerdi. Ama her defasında farklı anlamlar çıkararak okumak, hüzünlenmek yada mutlu olmak değişik bi duygu. Ot dergisinde köşe yazarı Başak  Buğday. En özel duyguları böyle basit bi dilde ama insanın içine işleyen o haliyle tarif etmesi çok hoş bence. Yada öyle bi söz yazmışki mesela bi anda evet yaa işte bende aynen öyle hissederdim bizamanlar meğer tam olarak tarifi buymuş işte diye kalakalıyosun. Kısa kısa şiir tadında sözlerden oluşan bi kitap. Bence okunmalı yani kesinlikle. Tabi öyle bi beklenti içine girilmemeli okurken. -ki zaten hiç beklemediğiniz yerlerden vuruyo sizi. Bazı sayfalarıda böyle resimli falan çok cici olmuş bence. Bikaçını sizle paylaşıp tekrar kitabıma geri dönme zamanı.