Dinleyin çocuklar bebeğim var ya..

Kafası, kolu, bacağı kopmuş bebeklerimiz.. tekerleğinin teki kaybolmuş arabamız.. patlamış topumuz.. artık işe yaramaz dediğimiz ama atmaya kıyamadığımız o en değerlilerimiz nede güzel değerlenmiş bu sayede.

Tek başına artık bi işlevi olmayan oyuncaklar bi araya gelince muhteşem bi eser meydana getirmiş. Hem bu sayede o vazeçemediğimiz oyuncağımız bi yerlerde kalıcı olmaya devam ediyor. Gerçekten güzel düşünülmüş bi proje. İnsanın yüzünde gülümseme oluşturan ‘vay be iyi fikir’ dedirten bi çalışma olmuş.

Yolunuz Adnan Menderes Hava Limanı’na düşerse kesinlikle görmelisiniz. Belki başka yerlerde sergilenen çeşitli örnekleride vardır. Bu konuda araştırma yapmadım henüz. Konuyla ilgilenicem en kısa zamanda..

Ozaman herkes oyuncaklarını kapıp gelsin bakalım.. Küüüçük kııız, küçükkk kızz..sende gel ama oynamaya bekletme..gerçekten üzülürüz sonra ☹️

İş başı sevinci 😢

Sonunda Pazartesi olduda metrobüsün o muhteşem sarı çizgisinin dibinde bekliyor bu ayaklar. O neydi öyle sabah kalkıp sahile gitmeler, ıslak ayaklarla havuz kenarında ayak izleri falan. Ne çirkin resimler onlar öyle. Dinlenmişsin, kafanda iş güç stresi yok, güneşleniyosun falan ıyyy çok sıkıcı.

Bak Pazartesi öylemi halbuki nasılda heyecanlı, atraksiyonlu. Metrobüste yer kapma çabası şezlong kapmaya benzermi hiç. Teyzeler başında dır dır söylenicek habire sen daha uyanamamışken amcalar ‘ilerleyin’ diye bağrınıcak oh mis. Mis demişken çokta mis kokmayan insanlarla gitmek dip dibe ooo..

İşte bu ya gerçek mutluluk işe gitmek, tatilde neymişki zaten?

Yığınla evrak beni ofiste bekliyormuş bide harika haber. Şimdi gider faturalara sarılıp ağlarım artık. Yanlış anlaşılmasın sevinçten o sevinçten!