Gücendirmeselerdi keşke..

Güzel bir kitabın daha sonuna geldik. Başak Buğday’ın yazılarını zaten çok seviyorum, şiir tadındalar ama romanıda bi okadar başarılıymış onuda görmüş oldum.

Bazı kitaplar hiç bitmese sonsuza dek sürse, öyle tatlı tatlı anlatsa hep istiyosunuz yani ben istiyorum ama olmuyo işte. Tadını damakta bırakıp bitiveriyor. Bu kitaptada tamda bu oldu.

Beni aldı taa çocukluğuma götürdü. Bende böyle yapardım, bende tam böyle düşünürdüm o yaşlarda dedirtti. O saf, masum, mutlu zamanları özleriz ya fena özletti.

Kafada türlü tilkilerle yaşadığımız ama niyetimizin aslında hep iyi olduğu zamanlar. Herşeyi hayra yorup kötülüklerden uzak tutulduğumuz. Ama ne yazıkki gün geliyor gerçeklerle yüzleşicek o malum zaman geliyor. Orda o noktada gerçeklerin karşısında bi anda büyüyüveriyoruz. Hayat çokta izin vermiyor çocukluğumuzu doya doya yaşamaya. Herkese başka başka yüzüyle, başka bi elin tokadıyla vurup öğretiyor.

Büyümek okadarda heves edilecek bişey diil, hele ansızın büyümek zorunda olmak hiç mi hiç iyi bişey diil.

Hayat Zalım needelim..

Gücendirmeselerdi keşke..” için bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.