Olmamış be Pericik

Havva’nın Üç Kızı…

Bazı kitaplar hayal kırıklığına sebep olabiliyor buda onlardan biriydi. Kapak resmine ve konu tanıtımına bakınca insan çok farklı bir hikaye bekliyor. Yani en azından ben öyle olmasını beklemiştim. 3 farklı görüşlü arkadaşın bir araya gelip herşeye rağmen, tüm farklılıklara rağmen, tüm çatışmalara rağmen yinede can ciğer olup ortak bi noktada buluştuğu bir dostluk öyküsüdür sanmıştım. Ama yanılmışım..

Hikayede Peri,Şirin ve Mona adında 3 kızımız var. Ama nedense Peri’nin hayatının detaylarıyla dolu bir kitap olmuş. Hadi Şirin yan karakter gibi arada var olayların içindede, Mona hepten sanki evdeki süs eşyası gibi kalmış. Arkadaşlıkları adına hiç birşey göremedim doğru dürüst. Belkide bendeki beklenti farklı olduğu içindir, bilmiyorum. Hani insan böyle her birinin hayatının detayını görmek, olaylar yaşanırken her birinin ağzından kendi bakış açısını, duygularını dinlemek istiyor o an. Çünkü kitabı alıp okumadan önce öyle olucakmış izlenimi verilmiş. Ama yok ne yazıkki..

Öykünün en başından beri “skandal! skandal!” diye abartılan ve merak uyandıran mevzu kitabın sonuna gelindiğinde “bumuymuş skandal yani” dedirtecek cinsten birşey çıkıyor. İnsan daha olumsuz, kötü, yanlış, felaket bi durum bekliyor onca abartılmadan sonra ama yok.

Peri ile ilgili olaylardada birçok şey belirsiz ve ucu açık şekilde kalmış. En gereksiz şeylerde bile uzun uzadıya detaylara değinilirken asıl hayatıyla ilgili bağlantı kurulması gereken noktaların nasıl olduğu, nasıl geliştiği, nasıl o noktaya gelindiğine dair bir detay yok. Buda benim için olumsuz bir taraf hikaye adına.

Ve kitabın sonu sanki “nasıl bitirsem, bağlasam, toparlasam bilemedim hadi burda keselim boşver” şeklinde saçma sapan bir şekilde bitmiş. Okadar sayfayı okuduktan sonra bir anda “e noldu şimdi bittimi yani böyle?” diye kalakalıyor insan.

Bunca olumsuzluğun yanı sıra anlatım dili hoşuma gitti aslında, hiç sıkılmadım okurken. Ve Peri karakterinde birçok noktada kendimden birşeyler buldum. Düşünceleri, yaşadığı duygu karmaşaları, ikilemleri, korkuları, aile içi sorunları falan hep içimizden biri yada kendimizmiş gibiydi. Bir çok konuda “aynı ben” dediğim yerler oldu. O açıdan güzeldi yani sevdim..

Ama genel olarak tavsiye edebileceğim bir kitap olmadı ne yazıkki. Yapcak bişi yok, önümüzdeki kitaplara bakıcaz…

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.