İçimiz ısınamıyosa demekki..

Yani olmuyor, olmuyor istesem de

Bahar gelmiyor, gelmiyor beklesem de…

Bazen naparsan yap ısınamazsın. Güneş çıkar aldanırsın, bulutlar uzaklaşır sevinirsin, geçti o kara günler diye. Ama bi bakmışsın yine arada bi soğukluk. Adı bahardır ama hep kış yaşarsın. Bazen böyledir; sen heveslenip çıkarsanda mevsimlik giysilerini hep o sıkıldığımız monta mahkum eder seni. Ya ona uymak zorundasındır yada içindeki baharı yaşamak uğruna antibiyotiklerin esiri olmak. Yanisi; tercih paşa gönlünün.

Konunun özü: Hava nasıl oralarda üşüyormusun?

Karlaaar düşerrr..

Yılın ilk karı yağıyo şuan. Kime göre,neye göre ilk dimi? Yani yaşadığım yer açısından ilk diyelim ozaman. Seyretmesi öyle güzelki. Kar hep mutluluk vermiştir bana, aynı zamandada hüzün. Çocukluğum gelir hemen aklıma. Deliler gibi karda yuvarlandığım günler, boyumdan büyük kardan adamları yapma çabalarım, soğuktan donmuş ellerim ayaklarım.. yorgunluktan ve soğuktan gebermek üzere olsamda tarifi olmayan bi mutlulukla kömür sobasının borularına sarılarak ısınmaya çalışma halleri 🙂 Hatırlayınca direk insanın yüzünde hüzünle karışık bi gülümseme beliriveriyo ister istemez. Kar benim için mutlu geçen çocukluğum demek sanki. Ve gecenin bi yarısına kadar pencerenin pervazına başımı yaslayıp sokak lambasına bakarak kar tanelerinin ışıkta nekadar güzel göründüğünü seyretmek. Yıllardır bu evde aynı sokak lambasına bakarak karı ve kışı karşılamak insana huzur veriyor galiba. Azönce yine pencereden bakarken ve yağan karı seyrederken bunlar geçti aklımdan. Çocukluğuma gittim geldim sanki bi an. Minicik şeylerden mutlu olabilen o minicik kız oldum yine. Ve bu evde geçirdiğim son kışım sanırım bu. ( yuvadan uçamaya hazırlanan kızcağızın psikolojisine büründüm sanırım daha şimdiden 😀) Birden kötü oldum düşününce bu gerçeği. Seneye yağan ilk karı başka bi evin penceresinden izlemek zorunda kalıcam. Garip bi duygu. Bilmediğim, alışık olmadığım bişey olucak sanırım. Sanki çok kötü bi olaymış bu durum gibi söyledim galiba ama öyle napiim. İnsanın yaşadığı anları sonmuş gibi yaşıyo olması çok acı veriyor. Bilinmeze doğru gidiyor olmak zor. Seni nasıl bir hayatın beklediğini bilmiyor olmak korkutucu geliyor bazen. Yada herzaman. Hayat hep bildiğini okuyo çünkü. Hiçbişey insanın planladığı gibi gitmiyor. Ve hayırlısını dilemekten başka birşey gelmiyor bazen insanın elinden. Gece gece derin mevzulara daldım sanırım. Kar yağdı böyle oldu. Yapcak bişey yok. Umarım tutar ve bembeyaz bir sabaha uyanırız diye dualar ederekten uyumak çok heyecan verici. Ama tabi asıl heyecan şimdi öğrencilerde bence. “Acaba tatil olurmu? ” düşüncesinin mükemmelliğini bi düşünsenize ❄️

🌧

Daha iki dakika önce dizi keyfi demiştim dimi ben? Demiyeydim iyiymiş yani gittimi elektrikler, kaldıkmı sadece yağmurun sesine. Al sana romantik dakikalar; mum ışığında hemde.. al sana yağmur, al sana kış 😀 fazla konuşmanın, mevsimlere laf etmenin cezası!

Çok soğukmuşsa demekki ☔️

Sonunda kış gelmiş.. hoşgelmiş.. sabahtan beri yağan yağmurla artık bişeylerin değiştiğini anlamış bulunmaktayız. Haberler “kar geliyooo! ” diye bizleri telaşa vermekte. Buyursun gelsin diyelim ozaman. Zamanıdır, hakkıdır ayrıca çokta tatlıdır. Şöyle sakin sakin yağsa, sıcacık kahvemizi alsak elimize, pencereden seyretsek süper olmazmı? E bence olur. Bunu sürekli üşüyen ve naparsa yapsın ısınamayan katkat lahanamsı hallerde giyinmek zorunda olan ben istiyorum düşün yani. Çektiğim çileye değer bence o lapa lapa manzara 🌨dışarda çalışanlar şimdi isyanlardadır, çokta haklılar biliyorum. Allah yardımcıları olsun. Ama keşke üşütmeyen bişey olsaydı ozaman daha süper olurmuş bence. Tabi hikmetinden sual olunmuyo yapcak bişey yok. Atkılar bereler hazır ola dursun o halde 😊 Yılın ilk karını görmek için Çarşamba’yı  sabırsızlıkla bekliyorum. Ve şimdide arka fonda yağmurun sesini dinleyerek, battaniyenin altında dizi izleme keyfi diyelim. İçerde’yiz…😉