Yürü yüreğim gidelim buralardan..

Yani diyorki; bekleyen dervişin muradına erişi falan yalan hep. Yemezler bu lafları. Olucağı varsa zati olur. Olmuyosa boşa bekleyip harcama ömrünü. Olmuyosa vardır bi hayır. Geçicen o işleri, bakıcan başının çaresine diyo..

Ama bunu böyle ben gibi söyleyince alınır, üzülürsünüz diye tatlı tatlı şiirimsi söylüyo. Sanat başka bişi sonuçta. Yoksa bi git allasen ne bekliyon demeyi herkes bilir..

Binbir umutla, hayalle, planla giriş yaptığımız 2019’un son ayınada gelmiş bulunmaktayız. Hep güzel şeyler bekledik yeni yıldan, hep iyi şeyler ümit ettik. Ama hala ortada bişey yoksa dahada beklemeyelim diye demiş burda şair.

11 ayda gelmeyen güzelliği Aralık’tan hiç beklemeyin. Gidin 2020’ye bel bağlayın. Beni bi salın artık demiş. Napalım ozaman beklemeyelim madem.

Oldu ozaman ok. kib. bye.

Ne hissedeceğimi bilmez karmaşık bi haldeyim. Bi yanım umut dolu, diğer yanımsa paramparça. Herşeye rağmen ayakta kalmanın hayata tutunmanın bi yolunu bulmaya çalışıyorum. Bu şartlar altında bunu yapabilmek çok zor ama başarmak zorundayım. Bu şartlar ne? onu size anlatmak isterdim ama henüz okadar cesaretim yok. Acımı dillendirmek kolay değil. Ama bi çıkmazdayım işte. Kendime yeni bi yol bulmaya çalışıyorum. Yada eski yolumda yeni adımlar atmak diyelim. Bi yol var ve ben yürüyüp gidiyorum ama nereye nasıl bende bilmediğimden şuan anlatırken saçmalıyomuşum gibi gelebilir. Zaten mevzu saçma; öyle gelmesindede bi sakınca yok bence 😊 Kendimle savaş veriyorum resmen şuan, bazı şeyler artık düzelsin iyi olabiliyim diye. Başarabiliyormuyum? Bilmiyorum. Ama çabalıyorum hiç değilse. İyi olmak zorundayım. Ve bişeyler iyi olmak zorunda. Onca fedakarlık, emek bi çırpıda yok olmamalı. Yıkılmış olabilirim şimdi, ama hala nefes alıyorsam güzel günler için umut var demektir.. 🙏

Umut…

Ufacık şeylerden medet ummak insanı nekadarda zavallı hissettiriyo. Olduğundan daha fazla. Yara kanıyo, kabuk tutuyo, ve o iğrenç görüntü gitsin diye kabuğu koparıyım diyosun. Sanıyosunki yara geçti derin yenilendi, tazelendi.  Ama bi  koparıyosun en baştan başlıyo kanamaya. Sonra sen yeniden geçer umuduyla bekliyosun. Hep en baştan. Bigün geçiyo ama gerçekten. Kan duruyo artık, pes edip o bile kanamıyo. Ama orda oluşan yara izi hiç gitmiyo. O izde senin bi parçan oluyo artık ve mecburen onunla yaşamaya alışıyosun. Bu defada noluyo biliyomusun? O ize her baktığında için kanıyo sebebini hatırlayıp… Ya aslında bambaşka bişey anlatıcaktım ben. Umut demiştim konuya girerken. Kalktım yaralarımı anlattım niyeyse. Saranım yok ondan belkide. Sebebini bilmediğim bi umudum oldu güçlü olabilmek için. O umut beni sabah ezanında bekliyor. Belki bişeyler bi secdeyle değişir, düzelir. Kimbilir bi mucize olur. Güneş benim için doğar bu defada belki. Ama işte hep belki , hep umut. Olmıcağını bilsede insan minicik bi dal buldumu tutunmak istiyo sımsıkı. Küçücük bi ışık. Belki bir duada saklıdır..

Yeni başlangıçlar..

İlk iş günümüde geride bırakmış bulunuyoruz. Çok şükür güzel geçti. Her nekadar ürkek bi ceylan gibi olsamda 😋 yeni yer, yeni düzen, yeni insanlar.. ee insan ister istemez bi tedirgin oluyo. Bütün bildiklerini unutmuş gibi sıfırdan başlamak çok enteresan bi duygu. Ama ilk günü atlattıysam gerisi bişekilde gelir Allah’ın izniyle..

çokmu heyecanlıyız ne?

Biri heyecanmı dedi? Şuan heyecandan ve stresten geberiyorum. Yarın ilk iş günüm olucak. Hayatımda yeni bir sayfa açılıyor. Neler yaşıycam, nasıl başarıcam, benim için dahamı iyi olucak yoksa dahamı kötü ve bunun gibi milyon tane soru şuan beynimi yiyoo. Hepside cevapsız malesef. Yaşayıp görücez. Kendimi okula giden öğrenciler gibi hissediyorum şuan. Yarın okullar açılıyo. Milyonlarca öğrencide bu gece ben gibi heyecandan meraktan stresten uyuyamıcak. Yalnız diilim yani 😀 ne mutlu bana. Kıyafetlerimi ve çantamı hazırladım küçük çocuklar gibi. Karnıma ağrılar giriyor resmen. Yeni bir başlangıç yapmak çok garip bi duygu. Birçok şeyi arkanda bırakıp bunu yapıyo olmak dahada garip ama. Tarifi yok, adı sanı yok. Sadece yaşayanın anlayabiliceği bi duygu. İnsan hiç değilse yalandanda olsa destek olan birilerini görmek istiyo böyle zamanlarda etrafında. “Başarıcaksın, herşey daha güzel olucak, sana güveniyorum vs. ” bişeyler duymak istiyo işte insan, içten içe bekliyo. Ama yok. Akıntıya karşı tek başına kürek çekiyo olmak zor, heleki nereye gittiğini bilmeden.. Umarım herşey güzel olur, kendim için tek temennim.. Fazla acıklı olmaya başladı bu yazı sanırım oyüzden şimdilik burda bi son verelim. Kendime bol şans ve iyi uykular (uyuyabilirsem tabi😉)